چند وقت پیش امیر یه توییت (یادداشتی تو توییتر) با این مضمون نوشته بود که چه انرژی فکری و ذهنی‌یی رو تمام این سال‌ها تلف کرده برای مقابله و تعامل با خانواده‌ش، در صورتی که همون انرژی فکری و ذهنی رو می‌تونست رو ادبیات و هنر صرف کنه.
با درنظرگرفتن این واقعیت که خانواده‌ی خوب داشتن تضمین‌کننده‌ و الهام‌بخش خلاقیتِ آدم نیست، ولی باید بگم حقیقتا خانواده اولین بستر تامین‌کننده‌ی امنیت احساسی و روانی و فکریه؛ و این امینت وقتی تامین نشه، تمام ابعاد زندگی آدم، رو هوا می‌ره.