خنده های صورتی

خیلی بی‌مقدمه خواستم بگم کمترین وظیفه‌ی انسانی‌مون این روزها اینه که حتی اگه صدایی ازمون در نمیاد، دردها و رنج‌ها رو بخونیم. 
پرونده‌های ظلم رو ببینیم. ببینیم که این همه سال چی به سرمون اومده و کاری نکردیم.
حتی اگه هیچ فعالیتی تو توییتر ندارید، از هر دین و مذهب و آیین و گروهی که هستید، هر تفکر و عقیده‌ای که دارید، حرف آدم‌ها رو بخونید.
بخونید و ببینید چی به سرمون اومده تمام این سال‌ها...